25-09-09 Meet-Bellingwolde 2 - Drs. Vijfje 10: 5-6
Pezen in de provincie - een verslag van Frank
Op een zeer mooie vrijdagavond stond er voor de kampioenskandidaten van V10 de altijd lastige uitwedstrijd tegen het taaie 2e elftal Meet-Bellingwolde op het program.
Indachtig het spreekwoord ‘een goede voorbereiding is het halve werk’ werd er door Führer Alex en vedette Huug al een voedzame maaltijd bij onze vrienden van de Burger King genuttigd. Deze vetten waren nog niet genoeg voor Huug, want hij nam nog een enorm ijsje na om de hongerklop te voorkomen. Dat deze gerechten zijn scherpte niet ten goede zouden komen, zou later blijken.
Toen ook de andere helden van V10 gearriveerd waren (lees: Sander, Chris, Danny, Robbert, Abe en manager Frank) was het wachten nog op gepensioneerde V10’er Seb, die, evenals Robbert, een auto had verzorgd. Na een kwartier nagelbijten en schelden op alles was Duits en te laat was, arriveerde ook Seb, en kon koers gezet worden naar Bellingwolde.
Na een wilde autorit door lege polders, verlaten akkers en illustere dorpjes als Klein Ulsda, had de Seb ons bijna feilloos naar het plaatselijke zwembad/sporthal/bibliotheek/cultureel centrum gebracht.
Bij binnenkomst in de arena viel gelijk de intimiderende supportersschare van de thuisploeg op. Ruim 20 gezonde Bellingwolder knapen hadden zich verschanst op de hoge tribune, vanwaar smalend een blik werd geworpen op deze ‘luie studentjes uut Stad’. Het inspelen werd dan ook aangegrepen om alvast de technische basis van het V-10-totaalvoetbal tentoon te spreiden, en zo de vijandelijke supporters schrik aan te jagen.
Vijfje 10 liet zich niet intimideren, en er werd zeer geconcentreerd begonnen aan de eerste helft. Rustig werd van achteruit het Catenaccio gespeeld, en de robuuste Bellingwolders wisten geen bres te slaan in de V10-muur. V10 kwam zelfs op een riante 4-0 voorsprong, door 3 klasse treffers van Abe en 1 goal van Danny.
De goal van Danny mag niet stilzwijgend aan voorbij gegaan worden. Dit was een doelpunt zoals hij hem nog nooit gemaakt had. Deze goal zou menig scout zijn potlood laten breken van enthousiasme, want wat een schoonheid! Na een flitsende counter van Groningse zijde, werd Danny aangespeeld aan de linkerkant van de vijandelijke helft. De Bellingwolder verdediging was zoekgespeeld, en zodoende kon Danny alleen de keeper benaderen. Alle mogelijke opties tot scoren waren aanwezig, maar Van Dissel had grootse plannen. De keeper, niet klein van stuk, zag de vastberaden blik in de ogen van Danny, en besloot er het beste van te maken door zijn doel te verkleinen. Danny echter had dit voorzien, en als een volleerd balkunstenaar toverde hij een perfecte lob uit zijn rechterschoen. Onhaalbaar voor de verslagen keeper plofte de bal precies onder de lat door in het net. 0-4!
De sfeer in de sporthal, toch al niet best, sloeg om in een regelrechte vijandige atmosfeer. Luid boegeroep was Danny’s deel, toen hij uitbundig zijn treffer vierde met spelers en technische staf.
In de tweede helft werd er vol goede moed afgetrapt door V10, met het idee dat deze wedstrijd in de pocket zat. Maar de vernederende goal van Van Dissel had ongekende oerkrachten losgemaakt bij de thuisploeg…
Bij de enigszins laconiek voetballende 10’ers was de scherpte verdwenen, en werden er veel fouten gemaakt. Dit had tot gevolg dat de thuisploeg geregeld in scoringspositie kwam, en dat keeper Sander ‘Ollie’ de Hond enkele tegentreffers moest incasseren, en de stand tot een bedreigende 3-4 kwam.
Treffers van Alex en Huug mochten niet verhelpen dat de marge slechts 1 doelpunt bleef, en er in de slotfase een 5-6 op het scorebord stond.
Het gehamer vanaf de bank dat er geen fouten meer gemaakt mochten worden ten spijt, probeerde Führer Alex telkens uit te verdedigen alsof er een 10-0 voorsprong was, waardoor Sander zich wederom meermaals tot held moest verheffen om de overwinning veilig te stellen. Waarvoor hulde.
Na het bevrijdende laatste fluitsignaal werd er even uitgeblazen, en het nodige zweet werd bij de technische staf van het voorhoofd geveegd. De conclusie was, dat om kampioen te worden, je ook de slechte wedstrijden moest kunnen winnen.
Na de terugreis vanuit het verre Oosten, werd er door een deel van V10 nog gestreden om de Kroegtijgerpunten, een klassement wat steeds meer begint te tellen binnen het team. Grote winnaar van deze avond was Alex, die het wel moest bekopen met een brak optreden op het veld met TKB de volgende dag. Lexi staat wel fier aan kop in het Tijgerklassement, en concurrent/poesje Robbin moet nog flink aan de zuip om deze achterstand nog goed te gaan maken.
