13-11-09 Drs. Vijfje 10 - Madjoe 1: 4-2

Een verslag van Seb

De maand oktober, waar Drs. Vijfje 10 slechts vier punten uit drie wedstrijden wist te halen, en haar kampioenschap zo eventjes in de ijskast zette, is al eventjes voorbij.

Oktober was voor het Tiende meer de maand van de sociale manifestatie. Begin oktober deden Lex en Abe het team eer aan door luid en duidelijk aanwezig te zijn op het Vijfjeweekend. Enige puntje van kritiek is het zwaktebod van Captain Lex, die ondanks aandringen van meerdere aanwezigen niet het voorbeeld van zijn broer volgde en in de lokale plas dook. Voor de futsalwedstrijden werd er samen gegeten, achteraf werd er hard geknokt voor een verbetering in het Kroegtijger-klassement. Tot ieders frustratie staat Lex nog steeds met een flinke voorsprong op kop. Opvallende tweede is Sander, die zo vroeg in het seizoen al meer punten heeft gescoord dan vorig seizoen bij elkaar. Zelfs rondom het wedseccen werd een PES-competitie opgezet om degenen die niet "mochten" wedseccen op te vangen.

In de tiende maand probeerde het Tiende team het over een andere boeg: de implementatie van een keihard sportief dieet voor de wedstrijd. Dat dit niet zonder slag of stoot gaat, blijkt alleen al uit het feit dat tot tweemaal toe de Burger King voor de wedstrijd is bezocht en er even slap werd gespeeld als de frites van dit etablissement worden verkocht.

Koots Klapschaats, zoals teamleider Frank tegenwoordig door helemaal niemand van ons team wordt genoemd (bij deze probeer ik de bijnaam erin te krijgen), kon het niet meer aanzien. Hij maakt inmiddels heftig aantekeningen bij de mental coach-sessies die hij met zijn schaatsteam bezoekt. Maar het lag allemaal niet aan hem. Zijn ijzeren discipline, zijn opzwepende woorden, zijn haarscherpte interventies tijdens de wedstrijd: het is allemaal bewijs dat een coach kan doen wat hij wil; het werkt allemaal niet als de spelers niet gemotiveerd zijn.

Het gaat allemaal anders in november. Maar ook nu niet zonder schok of stoot. Aanvalskanon Abe was tot vandaag heftig van slag. De beste kerel had bij TKB een flinke blessure opgelopen (veldvoetbal is ook voor mietjes) en probeerde zijn verdriet 's nachts in de kroegen van de stad weg te drinken. Hij werd daarbij regelmatig in de Hasret (de nacht-soos van Vijfje 10) gespot door teamleden als Koots Klapschaats, Alejandro, Benji of Poesje. Het dieptepunt bereikte Abe afgelopen woensdag, toen hij het Carnavalseizoen eenzaam in de kroeg wilde inluiden om 23:23 uur en 23 seconden (terwijl dat om 11:11:11 uur gebeurt). Volgens mij heeft hij nog steeds niet door dat hij iets te laat was.
De verandering is ook anders te merken: Captain Lex verkondigde op ons prikbord dat het Catanaccio dood is. Hij had het namelijk op Wikipedia gelezen. Het valt echter af te wachten of ons sterrenensemble af zal wijken van deze doorproefde tactiek.

Maar nu even concreet. Op 13 november stond de thuiswedstrijd tegen laagvlieger Madjoe 1 op het programma. Conjo Patrick en Het Gevoel Chris lieten het afweten, de Koots verkoos een mental coaching-bijeenkomst van zijn schaatsteam boven zijn levenstaak op de wisselbank.
Captain Lex had het team aan de eettafel uitgenodigd voor een bakkie teamprut. Om zijn verjaardag te vieren verraste hij iedereen door een gerecht met meer dan vier verschillende ingrediënten te koken. Dit van iemand die bekend staat om zijn minimalistische kookstijl. De Jan des Bouvrie onder de keukengoden, zeg maar. Naar verluid smaakte het warme bakkie prachtig.

Ondergetekende meende dat zijn eigen aanwezigheid in Groningen gewenst was na de rampzalige laatste weken. Hij had deze tandenknarsend via het internet in het buitenland gevolgd en de nodige emotionele gesprekken met Klapschaats gehad. Waar anderhalve maand geleden al met champagne in de douchekabines werd gespoten om het kampioenschap alvast te vieren, moest nu genoegen worden genomen met lauwe AA-drink nadat iedereen zijn civiele kleding alweer aan had.

Om de heren te motiveren besloot ik mijn tenue onder mijn kleding aan te doen en te dreigen zelf in te grijpen als het mis zou gaan. En mis ging het. Abe had stereo mee en een playlist op zijn iPod gemaakt om voor de wedstrijd warm te worden. Op aller verzoek zou Eye of the Tiger ook op de playlist staan, maar deze was niet te vinden. De scheidsrechter leek ook niet op te komen dagen, maar kwam vijf minuten te laat toch nog aan. De arbiter zou de hele wedstrijd ook nog vijf minuten achter de feiten aan wandelen.
Het Catanaccio werd gereanimeerd, en de wedstrijd werd rustig begonnen. Vanuit deze defensieve opstelling werd de tegenstander in alle rust geanalyseerd. De analyse werd hardhandig afgerond doordat de nummer 8 van Madjoe een onmogelijk schot geweldig in de kruising schoot. Ollie was kansloos, omdat zijn zicht werd geblokkeerd. Het publiek begon te morren, maar viel compleet stil toen Conjo Patrick alsnog kwam opdagen om op de bank te assisteren. Met zijn opbouwende en opbeurende complimentjes gaf Conjo een prachtige voorzet, die Abe alleen nog maar kon intikken. Helaas was de vreugde maar van korte duur, want uit het niets scoorde het burgerclubje uit de stad de 1-2. Tot de rust konden er nog twaalf kansen voor het Tiende worden opgetekend, maar de stand bleef hetzelfde. Een lichtpuntje in de eerste helft was Poes. Deze vriend van feline-afkomst staat binnen de vereniging bekend als de man die elke man op het veld uit kan schakelen. Of het de tegenstander, de medespeler, de scheidsrechter, of de meetrainende clubgenoot is, maakt voor hem niet zoveel uit. Poes kreeg vanaf de bank de opdracht om de gevaarlijke nummer 8 van Madjoe tijdens de wedstrijd niet meer alleen te laten. Om voor de verandering maar wat beeldspraak te gebruiken: hij deed zijn taak om te purren zo goed.
In de tweede helft werd de wedstrijd rustig uitgespeeld. Na een geweldig samenspel schoot Abe de bal fraai achter de keeper van de opponenten. De Disselman maakte kort daarna noodgedwongen een professionele overtreding op een doorgebroken speler. Scheidsrechter Aukes bestrafte deze brute overtreding slechts met een gele kaart. Terwijl Danny aan de zijkant stond en Lex de man-minder-situatie nog aan het organiseren was, counterde Abe er vrolijk op los en voegde hij de zijn derde streepje achter zijn naam. De scheidsrechter, kennelijk door de bewondering helemaal van de kaart, liet Disselman ook meteen weer op het veld. Dit dus ondanks dat wij hadden gescoord, in plaats van een tegengoal hadden gekregen. Zelfs de door de scheidsrechter meegenomen assistent, die onvermoeibaar aan de wedstrijdtafel zat, beaamde dat Danny het veld weer op mocht. Tien minuten voor einde rondde Guuh een sublieme counter ongekend af. Eindstand 4-2.
Us Abe is ook weer op de goede weg terug naar totaalherstel. Zijn drie doelpunten zorgden ervoor dat zijn schot/doelpunt-ratio in deze pot op 0,2 zat. Speler van de wedstrijd mag Lex heten, die zichzelf compleet wegcijferde en een constante pot speelde.

Over Lex en pot gesproken. In de derde helft manifesteerde Lexi zich nog om vlak voor twaalven zijn verjaardags-halve liter op de bar om 10 milliliter niet op te krijgen. Eenmaal op, ging de beste kerel kort zitten, waarop hij linea recta naar de herentoilet ging om een netjes uitgestreken plakkaatje te leggen. Tot overmaat van ramp mocht Lex zich ook als verliezer van de avond optekenen laten, aangezien ondergetekende liefst vijf punten in het Kroegtijgerklassement op hem in kon halen.